Selecteer een pagina

Zit je momenteel in een situatie waarvan je denkt dat je het niet te boven kunt komen? Verlies van een dierbare, liefdesverdriet, etc. Zo’n, voor jouw gevoel uitzichtloze situatie?
Ik kan je voldoende vertellen over voornoemde struggles. Ik zeg bewust niet dat ik dat ‘helaas’ kan. Ik kan dat namelijk gelukkig. Omdat het me juist ook zoveel moois heeft gebracht, het is alleen de kunst om dat ook te kunnen zien. In deze blog lees je hoe je met zo’n situatie om kunt gaan.

Kun je eens terugdenken aan de lastigste situatie waarmee je tot nu toe ooit bent geconfronteerd? Iets waarvan je op dat moment niet dacht dat je je er doorheen zou kunnen slaan, omdat het zo moeilijk was? Het verlies van een dierbare, ziekte, liefdesverdriet te boven komen, een examen, het volhouden van sporten, jouw lifestyle veranderen, een eigen onderneming opzetten….

Wanneer je daar nu aan terugdenkt, kun je dan zien dat er ook iets positiefs is voortgekomen uit die ervaring? Heb je er bijvoorbeeld iets van geleerd, heb je er persoonlijke groei door gecreëerd, heeft het leven meer betekenis voor je gekregen, heb je jouw echte vrienden leren kennen of ben je jezelf meer gaan waarderen? En wanneer je terug in de tijd kon, zou je de dingen dan anders aanpakken wanneer dat zou betekenen dat je niet de persoon zou zijn die je nu bent, mede door hoe die ervaring je gevormd heeft?
Schrijf de antwoorden eventueel op voor jezelf als je dat fijn vindt.

Wanneer je nu denkt aan de situatie waar je nu in zit, kun je dan misschien met een andere blik naar de situatie kijken? Kun je er iets positiefs uithalen, nu of in de toekomst? Kun je er misschien iets van leren, relaties versterken, is er ruimte voor persoonlijke groei of misschien wel carrièremogelijkheden, worden jouw normen en waarden duidelijker?

Mocht je het lastig vinden om iets positiefs te vinden, kun je misschien proberen om te kijken naar wat je tegen een dierbare zou zeggen wanneer die in eenzelfde situatie zou zitten. Zou je tegen diegene zeggen dat het inderdaad nooit meer goed komt of zou je zeggen dat het juist wél goed komt?

Wat je kan helpen, is de gedachte dat je niet de enige bent. Er zijn altijd mensen die zich in een soortgelijke situatie bevinden.

Om je wat voorbeeldjes te geven….

Toen bij mijn vader kanker werd gediagnostiseerd, hadden wij niet zo’n goede band met elkaar. Die kanker heeft er uiteindelijk wel voor gezorgd dat die band hersteld werd en ik alsnog een kleine 2 jaar papa’s kleine meid werd, waardoor ik nu de meest dierbare herinneringen met me meedraag. Het heeft me in laten zien waar het daadwerkelijk om draait in het leven en ik ben ontzettend dankbaar dat die ziekte ook zoveel mooie dingen heeft gebracht. Ja, het doet verdomd veel pijn wanneer je buiten moet gaan staan, omdat je de pijnkreten van je vader niet aan kunt horen en dat het vervolgens nog midden op straat te horen is door driedubbele beglazing heen. Ja, het doet pijn wanneer je een dierbare ziet lijden en ziet aftakelen om vervolgens het leven te laten. Maar de dierbare momenten, zoals dat ik de krant voorlas aan hem en dat we elkaar aankeken en allebei wisten ‘het is goed zo, er knelt niets meer, we houden van elkaar’, die positieve dingen voeren de boventoon. En hoewel ik mijn vader echt iedere dag nog mis en ik er alles voor over zou hebben om alleen nog maar eens een knuffel van hem te krijgen of om zijn stem te horen, ik had die periode voor geen goud willen missen. Het geeft me vertrouwen in toekomstige heftige gebeurtenissen en ik weet beter hoe ik daarmee om zou kunnen gaan.

Toen mijn relatie strandde in een voor mij al ontzettend lastige periode, zag ik niet hoe ik dat te boven moest komen. Ik had struggles uit het verleden om te verwerken, was daar behoorlijk depressief door en daar kwam nog een relatiebreuk bij ook. Ik zag niet in hoe ik dat ooit voor elkaar kon krijgen. Stapje voor stapje dan maar? Juist, eerst het verleden, daarna de relatiebreuk en me steeds meer en meer op de positieve dingen focussen. Nu kan ik zeggen dat het me ontzettend veel persoonlijke groei heeft gebracht. En of ik nu wel of niet zie gebeuren dat ik ooit nog in de liefde ga vinden wat wij toen hebben mogen ervaren samen, het is goed zo. Ik ben ontzettend dankbaar dat ik die echte liefde überhaupt hebt mogen meemaken. En hoe pijnlijk die breuk ook was, die liefde zelf is nog altijd het beste wat me ooit is overkomen en dat voert de boventoon. Ik heb geleerd dat het nodig is om eerst van jezelf te houden en zelf volledig in balans te zijn. Ik heb geleerd wat ik wel en niet wil en waar ik aan kan werken bij mezelf. Ik heb mezelf gevonden en ik denk dat dat het mooiste is wat ik ooit voor mezelf heb kunnen doen.

En nee, ik zeg hiermee niet dat je je niet rot mag voelen in dit soort situaties en dat het altijd maar allemaal positief en ladieda is. Het verlies van een dierbare is ontzettend shit, liefdesverdriet is ontzettend shit en doet ontzettend veel pijn, maar uiteindelijk kun je wel vele malen sterker uit bepaalde situaties komen dan ooit tevoren.

Hoe uitzichtloos iets soms ook lijkt, blijf kijken naar de positieve punten, want die zijn altijd te vinden, hoe klein ook. We kunnen in het negatieve blijven hangen en alleen nog naar die punten kijken, echter gaan daardoor dingen juist alleen maar verder stuk en maak je het niet makkelijker voor jezelf. Loop niet weg wanneer het even tegenzit, maar besef je dat je niet de enige bent en dat je kunt werken aan een positieve draai in het geheel. Ben er oké mee dat het even rot is allemaal en dat je jezelf ook echt wel zo mag voelen, want alle emoties mogen er zijn, daar is geen goed of slecht in. Vergeet alleen nooit dat het niet alleen de situatie is die het soms zo lastig maakt, maar de manier waarop je ermee omgaat. Positief of negatief, it’s all up to you.

Liefs!!