Selecteer een pagina

Je af en toe eenzaam voelen, is heel normaal. Maar wat nou als die eenzaamheid een factor is die continue aanwezig is in je leven?

In mijn mindset coaching komt eenzaamheid regelmatig ter sprake. Ik vind eenzaamheid niet gek, ik vind het wel gek dat hier door veel mensen nog zo onbegripvol op gereageerd wordt en daarom wil ik er graag aandacht aan besteden. Gisteren deed ik dat al even op Instagram en daar kwamen enorm veel reacties op, dank voor jullie input!

Een veel gehoorde opmerking is hoe je je eenzaam kunt voelen terwijl je toch zoveel mensen om je heen hebt. Helaas gaat het er niet om hoeveel mensen je om je heen hebt, het gaat om de verbondenheid die je met mensen voelt, of in dit geval, die je niet voelt.

Eenzaamheid is een subjectief gevoel, kan allerlei oorzaken hebben en verschilt per persoon. Misschien zijn jouw sociale vaardigheden niet zo sterk of bekijk je de wereld door een te negatieve bril. Aan deze dingen kun je werken. Sociale vaardigheden kun je leren, een positieve mindset kun je creëren. Uiteraard kunnen de omgeving en de maatschappelijke factoren ook meespelen. Misschien werk je vanuit huis of heb je een enorm drukke baan waardoor je wat geïsoleerd raakt. Zoveel verschillende oorzaken, maar….ook zoveel verschillende oplossingen!

Wat kun je nu eigenlijk doen om die eenzaamheid aan te pakken?
Omdat we nu eenmaal niet alle factoren in de hand hebben, kijk je naar de factoren die je wel in de hand hebt en dus begin je bij jezelf. Onderzoek hoe het komt dat jij je eenzaam voelt. Welke factor is er de oorzaak van? Ligt dat bij iets in jouzelf, aan de omgeving of misschien wel aan het  werk dat je doet? Eenzaamheid maakt je vaak gesloten, naar binnen gekeerd, waardoor je eigenlijk alleen maar meer en meer in een isolement raakt. Probeer jouw eenzaamheid niet een gevoel te laten zijn dat je gevangenhoudt, maar laat het je juist motiveren om zelf stappen te ondernemen om er verandering in aan te brengen.

Zou je graag nieuwe contacten op willen doen? Misschien kun je dan eens kijken of je bij een leuke vereniging kunt of wellicht kun je eens kijken naar vrijwilligerswerk. Met het doen van vrijwilligerswerk doe je iets goeds voor de medemens en dat geeft ook jou weer een meer positief gevoel over jezelf. Ook zijn er verschillende hulporganisaties die activiteiten organiseren om eenzaamheid tegen te gaan.

Werk je vanuit huis en ben je daardoor wat geïsoleerd geraakt, kun je eens kijken of je netwerkbijeenkomsten kunt bijwonen. Zo kun je én jouw eigen netwerk uitbreiden én je kunt nieuwe contacten opdoen waar je wellicht ook privé wat aan hebt. Win-win 😉 Of je kunt misschien met meerdere zzp’ers een pandje huren voor jullie werkzaamheden. Goede tip in een van de reacties op Instagram!

Of wil je graag bestaande contacten verdiepen. Probeer je iets meer open te stellen en maak jouw eenzaamheid bespreekbaar. Mensen kunnen je steunen, echter is het wel nodig om zelf in actie te komen om de verbondenheid die je mist, te bevorderen.

Ik kreeg een berichtje met de vraag hoe je zoiets bespreekbaar maakt, welke woorden je kiest om niet zielig gevonden te worden. Laat vooropstaan dat je niet zielig bent! Ook dit kun je aangeven…’Ik voel me wat eenzaam. Ik ben niet zielig hoor, maar ik heb wat moeite met…misschien kun je me wat tips geven?’. Of vraag bijvoorbeeld eens aan iemand anders of diegene zich ook weleens eenzaam voelt….’Ik voel me soms zo eenzaam, heb jij dat ook weleens en hoe ga jij daarmee om?’ Je zult er versteld van staan hoeveel mensen dit soms zo voelen!

Wanneer je hebt onderzocht wat de oorzaak is van jouw eenzaamheid, kun je zo’n gesprek wat makkelijker maken voor jezelf (en ook voor een ander). Alleen zeggen ‘Ik voel me eenzaam, maar ik weet niet hoe het komt’, maakt het wat lastig. Je zou bijvoorbeeld kunnen zeggen ‘Ik voel me eenzaam, omdat ik wat moeite heb met sociale contacten. Hoe vind jij mijn sociale vaardigheden en heb je misschien wat tips voor me?’. Zo maak je meteen een opening voor een goed gesprek hierover en door je open te stellen, creëer je vaak al meteen wat meer verbondenheid. Je hoeft het woord ‘eenzaam’ niet te vermijden, maar wil je het echt niet gebruiken, kun je er ook voor kiezen om aan te geven dat je je wat alleen voelt of wat minder verbonden met anderen.
Vind je praten lastig, kun je het ook altijd opschrijven!

Eenzaamheid is niets om je voor te schamen. Voor wat het waard is, ook ik voel me weleens eenzaam. Al is het absoluut geen constante factor en zijn het maar enkele momentjes, ze zijn er wel. Nog niet zo lang geleden bijvoorbeeld, toen bekend werd dat ik aan het tv-programma Vet Fit mee mag werken. Zo’n fantastisch nieuws…ik stond in mijn enthousiasme ineens met mijn telefoon in mijn hand om mijn vader te bellen…mijn vader, die er al 9 jaar niet meer is. Vervolgens wilde ik iemand anders bellen die ontzettend veel voor me betekent, maar besefte me dat dat ook geen optie meer was. Dan overvalt de eenzaamheid me echt wel, en hard ook.

Maar weet je, dat is oké. Ik kan die situaties niet veranderen, ik kan wel veranderen hoe ik daarmee omga. Ik kan ervoor kiezen om die momenten alleen te doorstaan (dat zou ik voorheen hebben gedaan), maar ik kan er ook voor kiezen om me toch open te stellen en de verbondenheid met de dierbaren die er wel zijn, nog sterker te maken. Ook door open en eerlijk aan te geven dat ik mijn nieuws het aller allerliefst met eerdergenoemden had willen delen.

Niet alleen verdriet is fijn om te delen, vooral geluk is fijn om te delen, ook dát maakt minder eenzaam.

Hopelijk heb ik met deze blog een opening kunnen bieden om jouw eenzaamheid aan te pakken. Mocht je er nu écht niet zelf uitkomen, schroom dan niet om hulp in te schakelen. Ook dat is niets om je voor te schamen, het maakt je alleen maar heel sterk!

Liefs!