Vreemde eend in de bijt

Ik voelde me vroeger een ontzettende vreemde eend in de bijt. Toen ik 14 was ging ik het huis uit wegens een slechte relatie met mijn ouders (welke pas, maar heel gelukkig, een jaar of 10 later werd hersteld toen mijn vader ziek werd), toen ik 15 was woonde ik voor het eerst alleen.

Ik hoorde er niet bij op de basisschool en werd gepest en ik kon niet fatsoenlijk meedraaien op de middelbare school, niet omdat ik het niet in me had, maar door alle ellende. Ik kwam niet goed uit de verf.

Gestopt met school

Daarnaast ‘moest’ ik werken om centjes te verdienen om rond te kunnen komen, de toelage die ik ontving was minimaal. Uiteindelijk ben ik met fulltime school gestopt, omdat ik het niet meer trok, ik voelde me nergens op m’n plek. 1 a 2 jaartjes later heb ik alsnog mijn middelbare schooldiploma gehaald op de examenvakken, niet wetende dat ik pas op mijn 23e aan een vervolgopleiding zou beginnen, 2 avonden per week, naast mijn fulltime job.

Ik was al op jonge leeftijd op mezelf aangewezen, maar eigenlijk ben ik er nooit voor mezelf geweest.

Totdat ik dat wel ging zijn en kijk eens waar ik nu sta!

Je kunt alles bereiken wat je maar wil!

Nu, nog eens ruim 10 jaar en ptss en een depressie en heel veel wijze levenslessen later, heb ik meerdere opleidingen afgerond (en hoop ik er maandag nog eentje bij af te ronden), heb ik een eigen bedrijf opgezet, help ik andere vrouwen op weg naar zelfverzekerdheid en een gelukkiger leven en organiseer ik prachtige Retreats in binnen- en buitenland.

Mijn punt…ben er voor jezelf, puur en volledig, en kijk af en toe eens even terug naar waar je vandaan komt en wat je allemaal al overwonnen hebt. De toekomst ligt nog open en jij kunt alles bereiken wat je maar wil, maar ben er voor jezelf en gun jezelf het allerbeste, loop niet weg voor jouw emoties, maar leer ze kennen en leef naar wie jij diep van binnen bent…puur en volledig.

Liefs!